Jako gospodarz chciałbym przede wszystkim wyrazić wdzięczność kadrze instruktorskiej za wzięcie udziału w tej imprezie i pomoc oraz wszystkim przybyłym uczestnikom biorącym w niej udział. Jeśli chodzi o kadrę to sieradzkie seminarium zaszczycili swoją obecnością: sensei Ludwik Ortwein, sensei Marek Tuszyński i sensei Grzegorz Goworek.

Staż rozpoczął się od treningu dla dzieci poprowadzonego przez Senseia Grzegorza Goworka. Niestety z różnych powodów część dzieci nie mogła uczestniczyć w treningu i bardzo tego żałowałem, bo była to rzadka okazja poznać innych instruktorów i inne metody treningowe. Te dzieci, które ćwiczyły były jak widziałem bardzo zadowolone. Na zakończenie otrzymały certyfikaty za zdane egzaminy z poprzedniego roku szkolnego.

Trening dla dorosłych składał się z czterech części. Rozgrzewkę i część poświęconą walce w parterze poprowadził Adam Łazowski. Ustalając plan stażu pomyślałem, że trzeba tak dobrać tematy by te, które wymagają większego zaangażowania fizycznego przerobić na początku. Myślę, że na koniec kilkugodzinnego stażu tarzać się po podłodze nie tylko ja nie mam specjalnie chęci. W ten sposób przećwiczyliśmy ciekawe i nowe techniki parteru bądź, co bądź dla mnie stanowiące nowość gdyż, na co dzień rzadko to trenujemy. Następną częścią był trening walki w tzw. stójce, który miałem przyjemność poprowadzić. Ćwiczyliśmy kombinacje uderzeń rękoma z kopnięciami. Zazwyczaj trenujemy obrony przed uderzeniami lub kopnięciami i dlatego powinniśmy umieć uderzać i kopać w sposób techniczny i skuteczny, szybki i zaskakujący, a dopiero wtedy nasze techniki obronne mogą zostać zweryfikowane, gdy zastosujemy je do takich uderzeń.

Trzecia część to bunkai ze znanych przez nas kata. Wzorem ostatnich zjazdów każdy z czarnych pasów pokazywał przygotowane przez siebie zastosowanie technik z kata, które sam opracował, jest to dość nowy element rozwijania przez nas umiejętności rozkodowywania form. Myślę, że każdy poważnie traktujący praktykę RyuTe adept na każdym etapie rozwoju próbuje to robić. Tyle tylko, że na początku prawie zawsze jest to spekulacja, lecz z czasem nasze wysiłki zaczynają przynosić rezultaty. Ale nie byłoby to możliwe, gdyby nasza wiedza nie była ukierunkowana przez naszych nauczycieli. Tak, czy inaczej można było się przekonać, jak niektórzy interpretują techniki. Dla mnie było to bardzo ciekawe, a czasem wręcz zaskakujące.

Ostatnia część to trening form w grupach, każda zgodnie z poziomem swojego zaawansowania. Ponieważ była okazja skorzystania z pomocy kadry instruktorskiej przetrenowaliśmy najbardziej zaawansowane kata, jakie znaliśmy.

Na koniec, kto chciał mógł pojechać do przytulnej knajpki, gdzie można było się posilić po wyczerpującym treningu i świętować urodziny naszego kolegi senseia Tomka Łazowskiego.

PODZIEL SIĘ OPINIĄ NA TEMAT TEGO SEMINARIUM I POCZYTAJ CO INNI O NIM MYŚLĄ NA NASZYM FORUM DYSKUSYJNYM